Actividades do 25 de Novembro: Día Internacional da Eliminación da Violencia contra a Muller

O segredo de Flora: 

Unha forma de traballar a violencia de xénero desde unha perspectiva sinxela e clara.

As profesoras de 5º de Primaria, Mª Jesús e Alicia, organizaron unha preciosa actividade para conmemorar o 25 de novembro. Fixérono desde  a materia de Valores Sociais e Cívicos de 5º, pero coa colaboración do alumnado de 4º e 6º de Educación Infantil e 1º de Educación Primaria.

Na semana anterior ao día sinalado, a mestra de valores interpretou cunha lectura lenta e receptiva para o alumnado, "O Segredo de Flora" . Os pequenos e pequenas foron interiorizando a historia. 

Na segunda sesión, o alumnado da materia de Valores, fixo a lectura do conto ao resto de compañeiros e compañeiras de nivel de 5º de Educación Primaria coa colaboración de dúas mestras. leron o conto e cantaron a canción. Ao rematar fixeron unha asemblea grupal na que traballaron conceptos da propia historia e da violencia de xénero. 

Para conmemorar o día, o alumnado deseñou un mural con lazos e pegadas das mans lilas no que participou todo o alumnado de 5º e os seus afillados e afilladas dos cursos de 4º e 6º de Educación Infantil e 1º de Primaria.

Breve guía de linguaxe non sexista

Breve guía da linguaxe non sexista

1.                      Porque é necesario usar unha linguaxe non sexista?

Segundo a UNESCO “a linguaxe non é unha creación arbitraria da mente humana, senón un produto social e histórico que inflúe na nosa percepción da realidade (...) a linguaxe condiciona o noso pensamento e determina a nosa visión do mundo”.

Así por exemplo se un texto comeza dicindo “O home ten uns 5 litros de sangue no corpo...”, podemos pensar que está a falar do “home” como especie, incluíndo á muller, utilizando o masculino con valor xenérico, ata que uns parágrafos máis abaixo atopemos “a muller pola súa banda, ten uns 4 litros...”. O mesmo en textos que falan de canto cobran “os pensionistas galegos”, etc.

Durante moitos séculos a linguaxe foise conformando nunha sociedade machista e así o reflicte. Pero o que non se nomea, non existe, e debemos cambiar iso.

2.                      Como saber se estamos empregando unha linguaxe non sexista?

Un pequeno truco é imaxinar que estamos a falar dunha muller (ou nena) ou dun grupo de mulleres (ou nenas). Se pensando así a frase funcionaría, sería linguaxe non sexista. É dicir, se a frase cambiaría dicíndoa en feminino, é que estamos a falar en linguaxe sexista; e se en feminino non variaría, é linguaxe non sexista.

Exemplos:

Expresión a analizar	Análise	Linguaxe non sexista
O Home habita a terra...	Home ten o feminino muller	A humanidade habita...
O pobo galego é...	Pobo non ten feminino	O pobo galego é...
Os alumnos examinaranse...	Alumnos ten feminino	O alumnado examinarase...

3.                      Algúns trucos para conseguir unha linguaxe non sexista elegante:

-               É preferible non empregar fórmulas tales como alumno/a, ou alumn@, alumnx, etc., pola dificultade para a súa lectura, sobre todo en voz alta.

-               Convén facer visibles ás mulleres, de forma explícita, nalgún momento do texto: “os alumnos e as alumnas acudirán...”, pero non repetir constantemente o desdobramento, porque empobrece a calidade lingüística do texto. O ideal é nomealas directamente ao principio do discurso, para que todo o mundo teña claro que están incluídas, e despois non ocultalas co masculino xenérico, coas ideas expostas a continuación.

-               Utilizar nomes colectivos: é mellor empregar “o profesorado” ou “o persoal docente” que “os profesores e profesoras”; “alumnado”, en vez de “alumnos e alumnas”; “as persoas de idade” en vez de “os anciáns e anciás”; “a mocidade”, en lugar de “os mozos e as mozas”, “as familias” en lugar de “os pais e as nais”.

-               Utilizar comodíns como “xente”, “persoas”, “persoal”:” empregar “a xente común”, “as persoas en xeral”, “a meirande parte das persoas” no canto de “o home medio”...; “as persoas maiores de 16 anos”, en lugar de “os maiores de 16 anos”; “educación de persoas adultas” en lugar de “educación de adultos”; “o persoal de limpeza” en vez de “as señoras da limpeza”, etc.

-               Procurar priorizar palabras invariables, porque se por exemplo dicimos que “o alumnado é moi listo”, o adxectivo listo, xa está indicando masculino. É preferible empregar “o alumnado é moi intelixente”. Do mesmo xeito, expresións como “Protagonista do ano”, son mellores que “Home do ano”; “Ninguén vai na súa procura”, en lugar de “ninguén vai buscalos”, etc.

-               Empregar o pronome relativo quen: “quen queira facer a recuperación”, en lugar de “os que queiran facer a recuperación”.

-               Eliminar masculinos innecesarios: “Normas da biblioteca”, en lugar de “Normas dos usuarios da biblioteca”; “porta do comedor escolar”, en lugar de “porta dos alumnos do comedor escolar”...

Falar con linguaxe non sexista, costa tanto, como buscar sinónimos para non repetir palabras, é dicir, que só costa ao principio, e logo faise de forma case inconsciente.

CO TEMPO VAI COLLÉNDOSE PRÁCTICA. NON HAI QUE INTENTAR FACER TODO XA.

Xogos cooperativos

     Dentro dos múltiples programas nos que está metido o CPI de Castroverde, inclúense actividades que axudan a mellorar a cohesión do grupo - clase, enriquecen a escala de valores dos vosos fillos e fillas e favorecen a concentración e un mellor rendemento. Nesta líña están os xogos cooperativos e as cuñas motrices. 

    Os xogos cooperativos e as cuñas motrices son xogos nos que non se permite a competitividade, senón a colaboración. Neles só gañan se consiguen un reto colaborando entre todos e todas. Son xogos inclusivos, nos que cada un e cada unha aporta as súas cualidades en beneficio do grupo. Son unha oportunidade para poñer en valor habilidades diferentes das que destacan habitualmente nos deportes competitivos (velocidade, forza, reflexos...) xa que neste tipo de xogos son necesarias outras como a empatía, o compañerismo, a capacidade de comunicación ou de confiar no compañeiro ou compañeira... Os xogos varíanse en función dos participantes, de tal maneira que, se una rapaza ten un problema nun xeonllo, por exemplo, pódense facer xogos que se realizan en posición sedente ou tumbada; ou se alguén ten a visión limitada, xogos que se realizan cos ollos pechados; mesmo xogos nos que non se pode falar nin escoitar... Adaptamos os xogos de maneira que todos e todas podan aportar e recibir.
    Os xogos cooperativos realízanse nas clases de presentación, titorías, gardas... e nos recreos de todos os venres, no ximnasio.
    As cuñas motrices, pola súa banda, poden realizarse dentro da xornada ordinaria en espazos de tempo moi breves e controlados, Lonxe de resultar unha "perda de tempo" está demostrado que axudan a mellorar a aprendizaxe. e permiten un mellor rendemento á hora de concentrarse na materia.

A meirande parte dos xogos que empregaremos  están baseados no libro de Xesús R. Xares "Técnicas e xogos cooperativos para todas as idades" ou ben nas cuñas motrices proporcionadas polo profesorado do programa "Aulas felices".

Primeiro premio Concurso de oratoria Comunica Tedu. Categoría A: ESO: É necesario o feminismo en España?

Este é un dos dous fantásticos vídeos realizados polo alumnado de 1º da ESO para o concurso Comunica Tedu do curso 2018 - 2019. Houbo de ser feito a contrarreloxo, e polo tanto, sen tempo para ensaiar. Parabéns polo resultado. Sodes realmente incríbles!!.

A vulva

A muller rural.

Programa Formación Permanente do Profesorado

Dende a materia de xeografía e historia de 3º da ESO investigaron sobre a situación da muller rural, con especial atención na muller maior, a súa vida e situación actual.

Tras unha detección de ideas previas a través dunha pequena posta en común, e como punto de partida, a profesora facilitou unha batería de materiais:

- Visualización do video "La mujer en el franquismo" e debate posterior, coa aportación de información da profesora sobre a situación xurídica da muller no franquismo e como esa situación pesa na vida da muller rural e nos costumes sociais,  o que vemos "normal" na actualidade, e o que ven normal as nosas avoas e bisavoas:

•  O Estado franquista elaborou toda unha lexislación patriarcal, sustentada na autoridade do pai ou marido totalmente discriminatoria para as mulleres, someténdoas á autoridade do marido e relegándoas ao ámbito doméstico. "O marido debe protexer á muller e esta obedecer ao marido".
• Toda familia estaba gobernada pur un cabeza de familia, o marido, quen ostentaba a autoridade legal. A muller tiña a obriga legal de obedecer ao marido e necesitaba do seu permiso legal para calquera cousa: abrir unha conta bancaria, manexar os seus propios bens, etc.
• O marido tiña incluso a patria potestade e podía dar aos fillos en adopción sen permiso da muller.
• Non existía o divorcio.
• O adoctrinamento das mulleres levouse a cabo a través da Sección Feminina, que transmitía os valores morais e políticos do réxime e encargábase da educación das mulleres. O modelo de muller para o Franquismo era unha muller dilixente nas tarefas domésticas, abnegada e sumisa, que en ningún caso debía intentar igualarse ao home, que era considerado un ser superior.
• Prohibido o aborto e os anticonceptivos.
• A muller tenía prohibidos expresamente o traballo nocturno e outros moitos traballos. En calquera caso, para os traballos non prohibidos necesitaba o permiso do marido (licencia marital).  Na práctica as mulleres traballaban de solteiras e deixaban o traballo ao casar. Estaba prohibido que as mulleres traballaran cando o marido tiña un determinado nivel de ingresos.
• Incluso existía distinta lexislación para a muller adúltera que para o home.

...-
Visualización do video "La situación de la mujer en el régimen franquista".

- Texto "Mujer y rural, la cara más pobre del sistema de pensiones" da asociación fademur.

 Nel enuméranse os principais problemas da muller rural actualmente:

• As pensións máis baixas que as dos homes, pero tamén máis baixas que as das mulleres urbanas, como consecuencia dalguns dos problemas enumerados a continuación. As mulleres rurais son un dos colectivos onde máis abundan as pensións non contributivas ou de viuvedade.
• Invisibilización do seu traballo, xa sexa no fogar como no campo, xa que o seu papel ao fronte de explotacións agropecuarias soe non estar recollido no réxime da Seguridade Social. 
• A Titularidade da explotación nos matrimonios, soe estar a nome do varón. A lei de Titularidade Compartida que se aprobou hai 7 anos apenas tivo repercusión.
• A falta de servizos no rural, fai que os coidados recaian sobre os hombros das mulleres.
• As mulleres rurais teñen menores oportunidades laborais que os homes, pero tamén que as mulleres urbanas.

- A partir da charla realizada por un grupo de docentes externos, sobre o hábitat, analizouse a satisfacción das necesidades da pirámide de Maslow  no caso das mulleres rurais.

 O alumnado traballou en grupos co texto, sacando as principais ideas para plasmalas nun mural.

- Investigación en internet sobre as ideas recollidas no texto da muller rural de fademur, para comprobar se son certas nas fontes máis fiables posibles.

- Avaliación da fiabilidade das fontes atopadas e da súa utilidade para a realización do mural colectivo.

- Realización dun mural colectivo que decidiron titular "A importancia da muller rural".

A prostitución non é un traballo calquera

Todos os traballadores e traballadoras teñen uns dereitos laborais que deben ser respectados. Se a prostitución fora un traballo calquera, as medidas de protección que necesitarían as persoas prostituídas farían imposible o desenvolvemento da súa profesión, o que demostra que non é un traballo calquera.

Este traballo foi realizado polas alumnas de Iniciativa Emprendedora e Empresarial, tomando como referencia a lexislación en materia de prevención de riscos laborais, do persoal sanitario que traballa con material biolóxico de alto risco, como o semen.